زمستان

رفیق خلوت تنهاییم

زمستان هم رسید . . . . .

سردت شد خبرم کن تا برایت بسوزم

بهانه های دنیا تو را از یادم نخواهد برد.

تو رفیق دیروز و امروز من نیستی

تو . . . سالهاست که با قلبم همقفسی

تک تک سلولهایم عطر حضور تو را بخاطر دارند.

با گذشت زمان و همه اتفاقات کم کم به این یقین میرسم که . . . .

صورت ظاهر هیچ نقشی در علاقه و ارادت ابدی من به تو نداره

آرامش و لبخند تو در جان چه خوشست

چون کبک خرامیدن در عرض خیابان چه خوشست

یارب مپسند عالمت را بی عشق

دنیای تو با حضور مرجان چه خوشست

شیدا

شاد باش ای عشق خوش سودای ما . . . .